_ برگزاری یک دوره کارگاه آموزشی کوهپیمایی که هزینه برگزاری آن توسط هیئت استان پرداخت شد.

_ شرکت در عملیات جستجو و تجسس کوهنوردان کاشانی در کوه های کرکس به مدت 3 روز.

_گذراندن دوره های تخصصی امداد و نجات .

_ تعامل با جمعیت هلال احمر شهرستان فریدن و عضو فعال تیم امداد کوهستان و شرکت در 5 عملیات امداد و نجات کوهستان در سال 90.

_اجرای برنامه های مشترک با سپاه، بنیاد شهید ،محیط زیست و دانشگاه آزاد واحد فریدن .

_برگزاری کوهگشت های خانوادگی در روزهای جمعه ای که برنامه ای در نظر گرفته نشده است.

1. برگذاری کوهگشت خانوادگی در تاریخ 19/1/90 به سرپرستی خانم نجمه زمانی و پذیرایی حدود 40 نفر به صرف صبحانه

2. صعود به قله دامنه به ارتفاع 3250 متر در تاریخ 26/1/90 با حضور گروه کوهنوردی بانوان ماهور به سرپرستی علی نارویی

3. برگزاری همایش کوهگشت خانوادگی در تاریخ 2/2/90 همراه با پذیرایی صبحانه به تعداد 350 نفر به سرپرستی آقای حامد احمد نژاد

4.فرود به غار پیر هشتاد در تاریخ 9/2/90 به سرپرستی آقای علی نعمتی

5.برنامه خانوادگی تفریحی آبشار کرد در تاریخ 16/2/90 به سرپرستی آقای علی نارویی

6.صعود به قله گلستان کوه به ارتفاع 3631 متر در تاریخ 23/2/90 با حضور گروه کوهنوردی بانوان ماهور به سر پرستی آقای رضاعلی رحمانی

7.صعود سراسری به قله دالانکوه از مسیر پیست اسکی در تاریخ های 29و30/4/90 به سرپرستی آقای اشکان احمدی

8.میزبانی 250 نفر از بسیجیان استان اصفهان در صعود به قله قبله افوس به ارتفاع 3550 متر به سرپرستی آقای مصطفی میرزایی

9.صعود به داراب شاه دالانکوه به ارتفاع 3920 متر در تاریخ 14/3/90 به سرپرستی آقای آرش پژمان مقدم

10.صعود به قله فردان به ارتفاع 3945 متر در تاریخ های 26و27/3/90 با حضور گروه کوه نوردی بانوان ماهور به سرپرستی آقای محمد رضا رحمانی

11.برنامه تفریحی خانوادگی حجت آباد و بازدید از تاج سد زاینده رود در تاریخ 3/4/90 به سرپرستی آقای محمد رضا رحمانی

12.صعود به قله شاه شهیدان (زرد کوه) به ارتفاع 4150 متر درتاریخ های 9و10/4/90 به سرپرستی آقای محمد رضا رحمانی

13.میزبانی 500 نفر از خانواده معظم شهدا و جانبازان با همکاری گروه کوهنوردی بانوان ماهور و گروه کوهنوردی دالانکوه در تاریخ های 13و14و15/4/90 به سرپرستی آقای مصطفی میرزایی

14.اولین صعود تیم کوهنوردی و امداد شهرستان فریدن به بلندترین قله ایران (دماوند) به ارتفاع 5671متر با حضور 16 نفر از اعضاء  به سرپرستی آقای اصغر رجبی که برگ زرینی بود در دفتر افتخارات هیئت کوهنوردی شهرستان فریدن

15.صعود به قله سه طبله افوس به ارتفاع 3750 متر در تاریخ 7/5/90 با حضور گروه کوهنوردی بانوان ماهور به سرپرستی آقای آرش پژمان مقدم

16.برنامه تفریحی خانوادگی آبشار آب سفید 11/6/90 به سرپرستی آقای یحیی نارویی

17.صعود به قله داراب شاه دالانکوه به ارتفاع 3925متر در تاریخ 25/6/90 از مسیر داران (کارخانه آسفالت) به سرپرستی آقای قاسمعلی رحمانی

18.صعود به قله داراب شاه دالانکوه به ارتفاع 3925 متر در تاریخ 15/7/90 از مسیر شهر دامنه به سرپرستی آقای اشکان احمدی

19.صعود به قله دره بید به ارتفاع 3630 متر در تاریخ 13/8/90 از مسیر روستای قوهک- آرتیجان به سرپرستی آقای رضا علی رحمانی.

20.صعود به قله کلنگ به ارتفاع 2900 متر در تاریخ 18/9/90 با حضور گروه کوهنوردی بانوان ماهور به سرپرستی آقای علی نارویی.

21.صعود زمستانه به قله داراب شاه در تاریخ 18/9/90 در شرایط خاص به سرپرستی آقای حسینعلی کرکوندی.

22.صعود سراسری به قله الوند گلپایگان در تاریخهای 20 و 21/11/90 با حضور گروه کوه نوردی بانوان ماهور به سرپرستی آقای مصطفی میرزایی.

23. صعود به قله یالانچی به ارتفاع 3050 متر از مسیر روستای درختک به سرپرستی آقای رضا علی رحمانی.

بسم الله الرحمن الرحیم

طبق قرار قبلي وبر اساس برنامه مي بايست 23 تير ماه جهت صعود به بام ايران ، قله ي دماوند حركت را از داران آغاز مي كرديم ؛ اطلاعات دريافتي از گوشه وكنار جهان مجازي ( اينترنت ) مبني بر شلوغ بودن مسير صعود بويژه در يال جنوبي ، همچنين ناپايدار بودن آب و هوا بر اساس پيش بيني سازمان هواشناسي،ما را بر آن داشت تا يك روز زودتر اقدام كرده وبرنامه را اجرا كنيم .  به هر حال با عنايت به اين كه خودروي مورد نظر جهت اعزام به منطقه ، ميني بوسي از سازمان امداد ونجات استان اصفهان بود و مأموريت راننده از روز 22/04/90 شروع مي شد ، ساعت حركتمان را ساعت 23:30 روز سه شنبه 21 تير ماه تعيين كرديم . امدادگران در ميدان پنج تن شهر گرد هم آمدند ، مشكلي حاصل شد ، ميني بوس باربند نداشت وبالاجبار بايد كوله ها را در چهار صندلي آخر مي گذاشتيم به دنبال  آن 4 نفر از امدادگران جايي براي نشستن نداشتند ؛ براي رفع اين مشكل با مشورت با حاج حسينعلي كركوندي ؛ مقرر شد ايشان از خودروي مزداي دو كابينه ي خود براي گروه ايثار ( گروه حاج حسينعلي وهمنوردانش ) استفاده كند .

               به همه مشكلات با نام وياد خدا به سمت پايتخت كشور حركت كرديم . حوالي 5 صبح بود كه به مرقد مطهر امام خميني (ره) رسيديم ، فرصت را غنيمت  شمرده ، وضويي گرفته ، زيارتي كرديم و نماز صبح اقامه نموديم تا در زلال عرفان ، از رب بي همتا ياري طلبيم . بعد به طرف شمال شرق تهران بزرگ حركت كرديم ، قرار بود خودروي آقاي كركوندي را در خانه ي يكي از اقوام آقاي ميرزايي در منطقه ي پرديس قرار بدهيم و همگي با ميني بوس به سمت قله حركت كنيم .

    با كمي تأخير و روبرو شدن با داستان هاي پيش بيني نشده  اين كار انجام گرفت ، در بومهن خريد صعود را انجام داده و به سمت امام زاده هاشم حركت كرديم ، در آنجا صبحانه ميل نموديم و بعد از زيارت امام زاده به سمت شهر پلور حركت كرديم . حدود ساعت 11:30به شهر پلور رسيديم ، كمي آب و نان نيز خريد كرده و به طرفي كه دست راست مجسمه شهر پلور نشان مي داد حركت كرديم.(مجسمه ي كوهنورد) اين مسير ما را به شهر رينه مي رساند در بين راه به قرار گاه فدراسيون كوهنوردي رسيديم ؛ اين قرار گاه اولين محل براي استراحت كوهنوردان ودريافت آخرين اطلاعات كوه مي باشد ؛ اما بدون مكث به سمت رينه حركت كرديم .

حد فاصل بين شهر پلور و رينه از يك جاده خاكي به سمت شمال مسير صعود را با تابلوهايي مشخص كرده بودند ؛ جاده نسبتاً مناسب بود ، پس از طي مسير خاكي به اولين كمپ كوهنوردان در دامنه ي دماوند بلند رسيديم ، جايي كه مسجدي به نام ِ نامي مهدي « صاحب الزمان » وجود داشت .اندكي استراحت كرده ، كوله  ها را با تقسيم مواد غذايي و چيدمانشان ، بروز كرديم .چون تدارك ناهار ديده شده بود در جمعي صميمانه ناهار را صرف كرديم ؛ نماز را در مسجد ادا نموديم و لباس مناسب به تن كرديم . باران شديدي باريدن آغاز كرد و حدود 20 دقيقه طول كشيد . بعد از آن با توافق با آقاي حسين قلي زاده از راهنمايان دماوند كه مسئوليت حمل كوله ها را از مسجد تا بارگاه سوم داشت ؛ حركت را ساعت 16 شروع كرديم . ياد آور مي شوم كه هزينه ي حمل هر كوله  بوسيله ي قاطر از مسجد تا بارگاه سوم 15 الي 20 هزار تومان است .

        از مسجد تا بارگاه سوم مسيري پاكوب ومال رو ايجاد شده است كه شيبي ملايم دارد ، دقيقاً 3 ساعت طول كشيد تا به بارگاه سوم رسيديم ، هنوز كوله وچادرهايمان به محل نرسيده بود، در آن محل يك پناهگاه قديمي است كه ظرفيت 15 الي 20 نفر دارد و رايگان است . پناهگاه اصلي سازه اي است از جنس سنگ وسيمان با سقفي شيرواني و شامل چندين اتاق است كه در هر اتاق چند تخت نهاده شده است ، كرايه هر تخت براي يك شب 6000 تومان است . همچنين تعداد  20 تخته چادر نيز در حوالي كمپ قديمي برپا شده بود كه كرايه هر چادر براي يك شب 20 هزار تومان تعيين شده بود ؛ جيب خاليمان ما را تشويق كرد كه به پناهگاه قديمي و چادرهاي خودمان پناه ببريم . ساعت 20 وسايلمان رسيد ؛ كم كم سرماي دماوند خود را نشان مي داد ، ابري پنبه اي شكل دره ي سمت جنوب را  پوشانده بود و صحنه اي رؤيايي بوجود آورده بود ونور مهتاب زيبايي آن صحنه را با سليقه خداوند متعال دو چندان كرده بود . ساعت 21 خود را براي اداي نماز آماده كرديم و بعد با تغذيه اي بسيار ساده به داخل كيسه هاي خود خزيده تا براي صعود فردا به آمادگي كامل برسيم . ساعت 3 بامداد بيدار شديم  و پس از آماده شدن حدود ساعت 4 بود كه به سمت قله حركت كرديم ، آغاز راهمان با ذكر چند صلوات بوي معنويت گرفت ، هوا سرد بود و نسيمي سردتر گونه هايمان را به آرامي سيلي مي زد ، با گام هاي آهسته از سمت راست بارگاه در يك مسير پاكوب حركت كرديم ، نيم ساعتي نگذشته بود كه با اذان آقاي اصغر رجبي نماز صبح را ادا كرده و به طي مسير خود ادامه داديم بعد از حدود يك ساعت ونيم به منطقه ي موسوم به آبشار يخي  رسيديم ، فاصله ي ما با آبشار زياد بود و اين فاصله را يخچالي پر كرده بود براي همين از ديدن آن از نزديك صرفنظر كرديم . هر چند دقيقه اي با تذكر دوستان نوشيدني مصرف مي شد تا مايعات بدن تحليل نرود و تعادل بدن پايدار بماند . از ارتفاع حدود 5200متري به بالا وجود گازهاي گوگرد حركت گروه را كند تر كرد  ،  ارتفاع و مسائل مربوط به آن براي تك تك افراد معنا پيدا مي كرد . با ياري خدا در ساعت 9:45 صبح پاي در بلندترين نقطه ي ايران زمين  گذاشتيم ، سجد ه ي شكر بجا آورده و نداي الله اكبر سر داديم .به علت فوران گاز گوگرد ، بيشتر از نيم ساعت بر روي قله نمانديم ، بعد از گرفتن چند عكس يادگاري و ديدن مناظر اطراف ، آهنگ بازگشت سر داديم. 

        يك ساعتي از فرود نگذشته بود كه كوه كاملاً در ابر پوشيده شد ، رعد وبرق شديدي شروع شد و به دنبال آن ريزش برف شديد  و تگرگ آغاز شد ، اولين تجربه ي گروه بود براي همين غافلگير شديم . اين روند همچنان ادامه داشت تا نزديكي بارگاه سوم كه ريزش به باران تبديل شد . حدود ساعت 13 به با رگاه رسيديم و بعد از كمي استراحت  و صرف ناهار و جمع وجور كردن وسايل در حالي كه هنوز باران مي باريد به طرف مسجد صاحب الزمان حركت كرديم . در راه بازگشت گروههاي زيادي را مي ديديم كه به سمت بارگاه در حال حركت بودند . ساعت 18:45 به مسجد رسيديم . با همكاري بچه ها ي گروه بساط چايي برپا شد ، پذيرايي مختصري شديم وآرام آرام وسايل كوه نوردي را در كوله ها چيده و در ميني بوس قرار داديم . ساعت 20 بود كه به سمت جاده اصلي حركت كرديم ، پس از رسيدن به جاده ي اصلي به طرف شهر رينه حركت كرديم و به پيشنهاد اغلب امدادگران به منطقه ي لاريجان رفته تا تن خسته ي خويش را به آبگرم اين ديار بزنيم . بعد از آبگرم در مسجد كوچكي نماز مغرب وعشا را ادا نموده و به سمت رينه حركت كرديم ، گرسنگي بچه ها و اشتهايشان براي دريافت يك غذاي گرم مجابمان كرد تا از چند رستوران نرخ غذا را بپرسيم ، جستجويمان براي رسيدن به يك رستوراني كه غذاي خوب  با قيمت مناسب ارائه دهد ، نتيجه اي نداشت ؛ به ناچار به سمت پلور حركت كرديم ، ساعت حدود 1:30 بامداد بود و چاره اي جز تن دادن به يك غذاي گران قيمت نداشتيم ، شام را صرف كرده و به راه افتاديم . در رودهن در پارك زيبايي شب را به صبح رسانديم و سپس به پرديس رفته و خودروي آقاي كركوندي را تحويل داده و از آنان خداحافظي كرديم . تا موقع ناهار چندان فرصتي نبود ، به سمت لواسانات رفته  ، تا براي صرف ناهار در آن منطقه باشيم ، اما مگر در روز جمعه يك جاي مناسب پيدا مي شد ؟ لذا به سمت شمشك وديزين حركت كرديم و در كنار رودخانه اي در منطقه ي شمشك به تهيه وتدارك ناهار مشغول گشتيم ، ابري از راه برسيد وغرشي آن چنان كرد تا ريزش بارانش ما را به تكاپو وادارد كه زود باشيد ، چرا كه  زود دير مي شود . غذا را در آن شرايط تهيه كرده و با خوشحالي تمام صرف نموديم . سپس براي اين كه يكي از دوستان را به شهر كرج برسانيم به سمت جاده ي كرج حركت كرديم وپس از عبور از منطقه ي زيباي و ديدني ديزين با آن چشم اندازهاي قشنگش و جاده ي پر پيچ خمش به شهر كرج رسيديم .

         آقا مجيد را پياده كرده و به راهمان ادامه داديم . در محلي حدود 5 كيلومتري بعد از تهران فريضه ي نماز را ادا كرده و شام مختصري خورده و به سمت شهر مقدس قم حركت كرديم . ساعت 2 بامداد به قم رسيديم . به صلاحديد اكثر امدادگران در كنار ميني بوس داخل پاركينگ شرقي ِ حرم استراحت كرده و قبل از اذان صبح بيدار شده و به حرم حضرت فاطمه ي معصومه رفتيم تا در درياي كرم ِ كريمه ي اهل بيت  روحمان را جلا دهيم ، بعد از نماز و زيارت حدود ساعت 6 بامداد حركت به سمت داران را آغاز كرديم . 

حدود ساعت 10:30 به داران رسيديم و با توجه به هماهنگي هاي قبلي ، مستقيم به اداره ي تربيت بدني رفتيم و مورد استقبال مسئولين ورزشي وجمعیت هلال احمرمنطقه قرار گرفتيم .

شركت كنندگان در اين برنامه : آقايان غلامحسين رحيميان ، حيدر بهارلو،حسينعلي كركوندي ، سيد زكريا حسيني ،

 ابوالقاسم دره گذني ،  رضا علي رحماني ، علي نعمتي ، مجيد خدابخشي ، يحي نارويي ، آرش پژمان مقدم ، اصغر رجبي ، مهدي رحماني، عبدالله كركوندي ، مصطفي ميرزايي و محمد رضا رحماني

     سرپرست صعود : اصغر رجبي

سرپرست برنامه : مصطفي ميرزايي

سرقدم : ابوالقاسم دره گذني

گزارش : محمد رضا رحماني

تقدير و تشكر فراوان :

ü      از تلاش هاي صادقانه  برادر بزرگوارمان جناب آقاي مهندس شجاعي رئيس جمعيت هلال احمر شهرستان فريدن

ü      برادر بزرگوار جناب آقاي غلامرضا مرتضايي راننده محترم سازمان امداد ونجات

و خدا را به خاطر این صعود سپاس فراوان می گویم .

خدایا به ما توفیق صداقت ، شهامت ، شجاعت ، عدالت و فهم همه ی اینها را عنایت فرما

              نهم تير ماه همزمان با عيد بزرگ مسلمين جهان ، مبعث حضرت ختمي مرتبت ، محمد بن عبدالله (ص) ؛ ساعت 12 از داران به سمت جنوب و به قصد صعود به قله ي شاه شهيدان حركت كرديم ، بعد از حدود يك ساعتي به منطقه ي گردشگري ديمه رسيديم _ ديمه سرچشمه ي اصلي رودخانه ي زاينده رود است – بعد از لختي محلي را در آن شلوغ بازار جهت نشستن و صرف ناهار پيدا كرديم ، با همكاري همديگر ناهار را تهيه وميل نموديم .( بي توجهي مسئولان امر ورعايت نكردن بهداشت محيط از سوي گردشگران يكي از زيبا ترين مناطق گردشگري مركز كشور را به انبوهي از زباله تبديل كرده بود .)

     ساعت 16 به سمت شهرستان كوهرنگ حركت كرديم ، به محض رسيدن به شهر كوهرنگ به پرس وجو پرداختيم تا اطلاعات خود در اين زمينه را بيشتر كنيم در اين ميان به موضوع جالبي برخورديم كه مردم كوهرنگ ما را براي داشتن راهنما ترغيب مي كردند ودر ازاي آن مبلغ نا قابل صد هزار تومان را درخواست مي كردند ؛ به نظر مي رسيد كه آنان در اين سال جهاد اقتصادي از هر موضوعي براي پرش اقتصادي خود استفاده مي كنند .

      به هر حال ساعت 17:30 به محل سد تونل اول رسيديم و 15 دقيقه بعد به سمت پناهگاه حركت كرديم .پناهگاه چال ميشان در ارتفاع 3400متري قرار دارد ، فلزي است ودر حكم جان پناهي بيش نيست كه ظرفيتي بالغ بر 12 نفر دارد .

         پس از عبور از دره اي زيبا كه عشاير نيز با سياه چادرهايشان در آن مسكن گرفته بودند  به يك يال صخره اي رسيديم ، هوا كم كم تاريك مي شد وستارگان اولين چشمك هاي خود را نثار همنوردان مي كردند ؛ ديگر به پناهگاه رسيده بوديم ساعت ، 21 را نشان مي داد .

گروهي از كوهنوردان تهراني زودتر از ما به آن جا رسيده بودند و در پناهگاه جاي گرفته بودند ، پيش بيني چنين موردي را كرده بوديم وبا خود چادر آورده بوديم .چادرها را برپا كرديم ؛ باد سرد وتندي وزيدن گرفته بود ، آبي كه ناشي از ذوب شدن برف ها بود ، با سرعت خوبي از كنار پناهگاه عبور مي كرد ؛ نماز را اقامه كرده و شام مختصري را ميل كرديم و در چادرها به استراحت پرداختيم ، تقريباً نيمه ي شب بود كه آب كاملاً قطع شد وديگر صدايش به گوش نمي رسيد ، خوشبختانه باد هم قطع شد و از آن به بعد به جز خروپف برخي از همنوردان هيچ پارازيت ديگري براي مداخله در يك خواب آرام ودلنشين وجود نداشت .

       نزديك  پنج بامداد از سرو صداي بچه هاي تهران ما هم بيدار شديم . حدود ساعت 5 بامداد بود كه گروه تهران حركت كردند و يك ساعت بعد ما نيز صعود را آغاز كرديم ؛ از خود گذشتگي برادر بزرگوارمان علي نارويي كه از لذت صعود به قله صرف نظر كرد تا در كنار مابقي اسباب و وسايل بماند تا هم خيال ما را از اين بابت راحت كند وهم تسهيلي باشد براي صعودمان، قابل تقدير بود .

      ابتدا از تپه ماهور كوچكي كه در مقابلمان قرار داشت ، بالا رفتيم ، در بالاي اين تپه به چال برف چال ميشان رسيديم ، به سمت جنوب تغيير مسير داده و از يك منطقه ي صخره اي با عبور از يك شيار مناسب خود را به يكي از قلل فرعي رسانديم ، همنوردان تهراني را آنجا زيارت كرده وبه همراه همديگر به سمت قله ي اصلي حركت كرديم ، حدود ساعت 8:15 بر بلنداي قله ي 4180متري شاه شهيدان گام افتخار نهاديم ، چند دقيقه اي را با گرفتن عكس يادگاري بر روي قله سپري كرديم سپس بر روي صخره اي زير قله صبحانه را ميل نموديم . مسير يخچال هاي چال ميشان را به عنوان مسير فرود انتخاب كرديم ، اين مسير بسيار لذت بخش بود ، چرا كه بيشتر آن را به صورت اسكي طي كرديم ، ساعت 10 بامداد بود كه به پناهگاه رسيديم . بعد از جمع وجور كردن وسايل، آهنگ بازگشت سر داديم . گرماي هوا وكمبود آب كار را كمي سخت كرده بود ، آرام آرام ادامه داديم تا به چشمه اي نزديك محل اسكان عشاير رسيديم ، آبي به سر وصورت زده وگلويي تازه كرديم .   

كودكان عشاير به استقبال ما آمدند ودر خواست هديه مي كردند ، هر كدام از همنوردان به فراخور وضع خود به آنها كمك هايي مي كردند در اين ميان كمك همنورد آرش پژمان در نوع خود جالب بود وي  بازي منچي را كه هميشه با خود در صعودها مي آورد وهيچ كس حاضر به بازي با آن نبود را با ارائه كامل روش بازي در اختيار كودكان عشاير قرار داد .

      سرانجام ساعت 13 بود كه به پل وسد تونل اول كوهرنگ رسيديم بعد از كمي استراحت و شستن دست وصورت وپاها  ناهار را تدارك ديده و صرف كرديم ، وقت آن بود كه كم كم سوار ميني بوس شده و به سوي ديار خود حركت كنيم . آخر الامر در مسير رسيدن به داران در محلي به نام پل آزادگان ( يكي از پل هاي اصلي بر روي رودخانه ي زاينده رود ) همنوردان را به ضيافت خوردن هندوانه دعوت نموديم تاهم آب از دست رفته ي بدن جبران گردد وهم لذت اين صعود بيشتر شود . حدود ساعت 16:45 به شهر زيباي داران رسيديم .

شركت كنندگان در اين برنامه : آقايان علي نارويي ، علي رحيميان ، ابولقاسم دره گذني ، رضاعلي رحماني ، علي نعمتي ، مجيد خدابخشي ، قاسمعلي رحماني ، آرش پژمان مقدم ، يحيي نارويي و مصطفي ميرزايي

سرپرست برنامه : محمد رضا رحماني

راننده ميني بوس : شهرام علائي

خدا را به خاطر این صعود سپاس فراوان می گویم .

خدایا به ما توفیق صداقت ، شهامت ، شجاعت ، عدالت و فهم همه ی اینها را عنایت فرما

رحمانی / سرپرست برنامه  

بسم الله الرحمن الرحیم

برنامه شش ماهه اول سال ۱۳۹۱ هیئت کوهنوردی شهرستان فریدن

گزارش فرود به غار اسکندری در تاریخ ۲۶ آبان ماه ۱۳۸۹

برای دیدن متن کامل گزارش و عکس ها به ادامه ی مطلب بروید...

به نام خدای صداقت و راستی

    عنوان برنامه: صعود قله 

    نام کوه: سفید کوه (بخش اصلی رشته کوه سفید)

    سرپرست برنامه: علی نعمتی

    سرقدم: رضا رحمانی

    تعدات نفرات حاضر در برنامه: 15

    نام منطقه: شهرستان فریدونشهر (غرب استان اصفهان)

    ارتفاع قله از سطح دریا: 3532 متر

    طول رشته کوه: ۴۶ کیلومتر و عرض تقریبی آن ۶ کیلومتر

    ارتفاع از مبداء صعود ( کوهپایه): ۱۰۰۰ متر

    تاریخ اجرا: جمعه، 16 مهر 1389 (16/07/1389)

    زمانبندی برنامه: یک روزه، صبح تا عصر.

درباره ی منطقه: قله ی سفید کوه در 32 درجه و 56 دقیقه و 15 ثانیه ی پهنای شمالی و 50 درجه و 7 دقیقه و 15 ثانیه ی درازای خاوری نسبت به نیمروز گرینویچ، از مهم ترن قلل شهرستان فریدونشهر به شمار می رود که بلندی این شهرستان از سطح دریا 2 هزار و 530 متر از سطح دریا قرار دارد.

این شهرستان از شمال به فریدن، از باختر به لرستان، از جنوب به استان چهارمحال و از خاور به روستای خلیل آباد (شاه بلاغ) منتهی می شود. در غربی ترین نقطه ی استان قرار دارد. از مهم ترین قلل فریدونشهر، قله ی شاهان، کلوسه، خشکه رود و کمران می باشد. از کوهستانی ترین مناطق این شهرستان پشتکوه موگویی و بعد از آن چنارود می باشد. آب و هوای معتدل کوهستانی دارد و پراکندگی برف و باران 8 ماه است و ذخیره ی برف آن تا شروع بارندگی سال بعد می باشد.

درباره ی کوه: این کوه در 6 کیلومتری شهرستان واقع است. روستاهای اطراف کوه عبارتند از سروشگان، دهسور، بزمه، چقا، قلعه شاهرخ، قلعه زنبور، پرمه، دره سیب، اصفهانک و ... . در رشته کوه سفید که از رشته کوه های نسبتا، وسیع و بلند زاگرس محسوب می شود واقع است که از جنوب باختری فریدونشهر تا حدود سواحل دریاچه ی زاینده رود در جنوب خاور فریدن است کشیده می شود و جهت آن (خط الرأس) از شمال به جنوب می باشد. (شمالی - جنوبی).

آب نهضت آباد، میدانک بالا و پایین،پیرگلی و پرمه از این رشته کوه سرچشمه می گیرند.

نحوه ی دست یابی به منطقه: با هر گونه وسیله ی نقلیه ای می توان به منطقه دست یافت اما برای رفتن به پای کوه (ریشه ی کوه) یعنی تا چشمه ی اول پانسیان، بهتر است از خودروی کوهستان استفاده گردد.

قله های مجاور: ضلع غربی: شاهان کوه، چالروغن، دری و کیبارستان؛ ضلع شمالی: قبله، خشکه رود و سطبله

فاصله از مبدأ تا مقصد بستگی به مسیری دارد که انتخاب شده است و بهترین مسیر صعود از شمال به جنوب و عبور از دره ی شرقی غربی و حرکت از یال شمالی به سمت قله است. بهترین فصل صعود اواخر بهار تا اولین برف می باشد. نوع گیاهان منطقه استپ (گون) و چمنزار می باشد. جانوران منطقه عبارتند از خرس، گرگ، شغال، گراز، عقاب و ... . همچنین منابع درسترسی به آب این رشته کوه فقط چشمه های می باشند. جان پناه، پناهگاه، محل های شبانه و بیوتهای در این رشته کوه وجود ندارد به علت ناشناخته بودن.

اسامی نفرات شرکت کننده:

آقایان: 1- علی نعمتی (سرپرست) 2- محمد رضا رحمانی (مسئول هیئت) 3- رضا رحمانی 4- علی نارویی 5- قاسم رحیمی 6- مجید خدابخشی 7- عبدالله کرکوندی 8- سلمان محمدصالحی 9- قاسمعلی رحمانی 10- آرش پژمان مقدم 11- یحیی نارویی

خانم ها: 1- فرشته رستمی 2- مرجان سلیمانی 3- عفیفه محمدی 4- سمیه عباسی

شرح مختصر صعود:

طبق برنامه ی تقویم صعود شش ماهه ی دوم سال جاری (89) ساعت 06:10 صبح در میدان شهرداری به یکدیگر ملحق شدیم و 5 دقیقه بعد با وسیله ی نقلیه ی شخصی مسئولین هیئت از جاده ی داران – الیگودرز رهسپار شهرستان فریدونشهر شدیم. 30 دقیقه بعد به شهر کوهستانی با طبیعت بکر فریدونشهر رسیدیم و مبدأ حرکت اصلی ما به سمت کوه منزل سرپرست تیم آقای علی نعمتی بود. تیم بعد از توقف 15 دقیقه ای جهت بررسی تجهیزات و آماده شدن اعضا و رسیدن وسیله ی نقلیه ای که به علت زیاد بودن تعدا افراد شرکت کننده و نیز جیپ رو بودن مسیر نیسان انتخاب شده بود و صرف چای با عزمی جزم به سمت سفید کوه حرکت خود را آغاز کردیم. (نیسان وانت سوار شدن اون هم دسته جمعی و با وجود اعضای شوخ طبع و شیرین تیم مثل یک فنجان چای داغ تو یه روز سرد زمستونی می چسبه!) پس از 25 دقیقه به پای کوه رسیدیم و تیم بعد از پیاده شدن با نام خدا حرکت خود را آهسته و بدون عجله به سمت دامنه ی کوه آغاز گرد. ابتدای مسیر تقریباً هموار بود و پوشش گیاهی خشک و خاردار چون فصل پاییز بود کمی حرکت را سخت و کند می کرد. هر چه پیش تر می رفتیم شیب دامنه و مسیر های سنگلاخ و صخره هایی که عبور از آن ها کمی سخت بود بیشتر می شد.

ساعت 10:15 بود که با تصمیم سرپرست تیم و توافق تیم در کنار چشمه ای بسیار کم آب در غرب کوه توقف کردیم به منظور رفع خستگی و صرف صبحانه و بعد از 20 دقیقه با عزمی جزم و پر انرژی به حرکت خود ادامه دادیم. مسیرهای سنگلاخ، صخره های بسیار بزرگ و صعب العبور با شیب 90-80 زیادی در مسیرمان بود. با اراده ای قوی و به کمک و روحیه دهی سرپرست و مسئولین تیم توانستیم دره ی شرقی غربی و پرتگاه های زیادی را به سلامت طی کرده و پس از پیوستن به خط الرأس از یال شمالی به سمت قله حرکت کنیم.با توجه به آشنایی به مسیر حرکت و خطرات آن و روحیه ی بسیار بالایی که تیم داشت توانستیم در مدت زمان کوتاهی به هدف خود برسیم. ساعت 11:00 به لطف خداوند این قله را فتح کردیم. پرچم مقدس را به احتزاز در آوردیم و صعودمان را در قالب عکس ثبت کردیم و مدتی را به نظاره ی طبیعت کوهستانی بکر و بسیار زیبا پرداختیم. چشم انداز فوق العاده ای داشت و همه ی قلل اطراف و شهرستان فریدن قابل دید بودند، دالانکوه، یالانچی، سطبله، خشکه رود و .... . تونل فریدونشهر که برای انتقال آب حفر شده نیز از دل این کوه سفید رد می شود.

با آرزوی بختی به سفیدی سفید کوه راه بازگشت خود را از راحت ترین مسیر سر گرفتیم و پس از عبور از محل صرف صبحانه 14:15 بود که جهت ادای تکلیف نماز و صرف نهار در کنار چشمه ای کمی پرآب تر از چشمه ای که ذکر شد اتراق کردیم؛ البته این چشمه ها به علت خشکسالی و فصلی بودن آب بسیار کمی داشتند. نیز حضور دلگرم کننده ی سرپرست خوش مشرب مان و مسئولین بسیار دوست داشتنی و چنان روحیه ای به تیم داده بود که این توان را در خود حس می کردیم که می توانیم مجدد قله را صعود کنیم. پس از صرف نهار و کمی استراحت و تفریح اعضای تیم ادامه ی راه بازگشت را پیش گرفتیم و ساعت 15:00 بود که به پای کوه رسیدیم. سوار همان نیسان شده و به فریدون شهر، منزل سرپرست تیم رفته و در آن جا بعد از رفع خستگی و مرتب کردن سر و وضعمان، گلویی تازه کردیم و با همان وسایل نقلیه که رفته بودیم بازگشتیم.نیم ساعت بعد بود که به داران رسیدیم.

    جای همه ی دوستان خالی

برای دیدن عکس ها به ادامه ی مطلب بروید...

گزارش پياده وري و كوهگشت خانوادگي روز دوم مهرماه

متن کامل گزارش و عکس ها در ادامه ی مطلب...

      قله ی بزرگ و مرتفع سبلان به ارتفاع تقریبی 4811 الی 5100 متر واقع در شمال غربی استان اردبیل و بعد از دماوند ، مشهورترین کوه ایران به شمار می رود .

      این رشته کوه ، پهنه ای معادل چها ر هزار کیلومتر مربع دارد ؛ که دارای قلل معروفی مانند هرم داغ ها به ارتفاع 4650 وکسره داغ به ارتفاع 4600متر می باشد . بزرگترین قله ی این کوهستان ، همان قله ی معروف سبلان است که در زبان وفرهنگ مردم فهیم آذربایجان به « سلطان ساوالان » معروف شده است . این کوه در بین مردم آذربایجان از تقدس وارزش والایی برخوردار است به اعتقاد آنان حضرت زرتشت ، پیامبر نیک سرشت ایرانیان در این منطقه به پیامبری برگزیده شدو در این منطقه نیز به خاک سپرده شده است . به هر حال وقتی با دقت به اهمیت وجود این کوهستان توجه بنماییم ، پی خواهیم برد که وفر نعمت در آن منطقه به واسطه ی وجود همین کوهستان است . وجود رودهای مهم ( بیش از ده رود ) وجود بیش از چهل چشمه ی آبگرم ، وجود دشت های سرسبز و گل های زیبا که باعث گسترش کشاورزی ، صنعت توریسم ودامپروری وزنبور داری شده است ، تصدیقی است بر ارزش والای این کوهستان  شایسته است که  گفت مردم آذربایجان باید هم این کوه را مقدس بدانند .

کوهنوردان فریدنی  موفق به فتح قله ۴۸۱۱ متری سبلان در تاریخ ۱۶/۰۵/۸۹ شدند .

خواندن گزارش کامل این صعود خالی از لطف نیست پس به ادامه مطلب بروید.

گزارش صعود به قله انالوجه (پیش نیاز سبلان)

    روز پنج شنبه  24/04/89 جهت آمادگی همنوردان برای صعود به قله ی سبلان و سازگاری دستگاه تنفس در ارتفاع بالا با تعداد 8 نفر از همنوردان ساعت 5 بعد از ظهر به قصد شب مانی در ارتفاع بالا ( قله ی 3600 متری انالوجه ) به طرف روستای انالوجه حرکت کردیم ، ساعت 6 صعود به قله شروع شد و پس از 5/3 ساعت کوهپیمایی به قله رسیدیم ، هوا کاملاً تاریک شده بود و باد سردی وزیدن گرفته بود ، چادر ها را برپا کردیم و بعد از خواندن وادا کردن نماز ، شام مختصری خوردیم وبعد با تعدادی از همنوردان مسیری را در اطراف قله گشت زدیم ،دیدن آسمان در آن ارتفاع و دور از نور های مصنوعی بسیار زیبا ودیدنی بود و هر انسانی را به فکر بزرگی خداوند متعال می انداخت ؛  سرما باعث شد که زودتر به چادر ها برگردیم . شب را در آن ارتفاع به صبح رساندیم ، صبح روز بعد ساعت 7 بامداد از قله به سمت چشمه های دشت نیایش ( چاله گاو) حرکت کردیم و بعد از 2 ساعت جایی برای صبحانه در نظر گرفتیم وصبحانه را میل کردیم ، ساعت 10 بامداد نیز به داران برگشتیم .

خدا را به خاطر این صعود سپاس فراوان می گویم .

خدایا به ما توفیق صداقت ، شهامت ، شجاعت ، عدالت و فهم همه ی اینها را عنایت فرما

رحمانی / خدمتگزار کوهنوردان شهرستان فریدن

چگونگی نامگذاری قلل در ایران

    با نگاهی به نقشه های طبیعی وکتاب های اطلس گیتاشناسی و همچنین کتابهای درسی( جغرافیا) مقاطع مختلف تحصیلی خواهیم دید قللی به عنوان قلل بزرگ و مرتفع ایران معرفی شده است ؛ مثلاً زردکوه ، دناو اشترانکوه به عنوان قلل مرتفع در رشته کوه زاگرس معرفی شده اند . اما در فرهنگ کوهنوردی و دربین کوهنوردان کمتر نام این قلل می آید چرا که کوهنوردان بیشتر نام محلی قلل را  بر زبان می رانند مثلاً قلل کوههای ذکر شده به ترتیب عبارتند از قله کولین چی (زردکوه) ، قاشمستان (دنا) و سن بران (اشترانکوه) با این حال اگر کسی نام قله را نداند و به نام رشته کوه آن را بگوید راهی به غلط نرفته است ، اما برخی از قلل ایران هم در اصطلاح جغرافیایی و هم در اصطلاح کوهنوردی وهم در زبان محلی به نام همان رشته کوه آمده است مثال رشته کوه بینالود (قله بینالود ) .

رشته کوه دالان

این رشته کوه یکی از ارتفاعات مهم فلات مرکزی ایران است که جزئی از ارتفاعات زاگرس مرکزی می باشد ، طول این رشته کوه 58 کیلومتر و عرض متوسط آن 7 کیلومتر است که از روستای احمد رضا در شهرستان تیران وکرون تا شهر داران کشیده شده است . بلند ترین قله ی آن « دالان » به ارتفاع 3933متر ( اندازه گیری با دستگاه GPS در خردادماه 88)در جنوب شرقی شهر داران قرار دارد .

قاعده نامگذاری این قله نیز مانند رشته کوه وقله ی بینالود است . برای علمی شدن بحث خوانند گان محترم را به مطالبی از کتابهای مرجع کوهنوردی در کشور عزیزمان ایران ارجاع می دهم .( به هر حال ما کوهنوردان باید مرجعی را در کوهنوردی ، حداقل از نظر تئوری قبول داشته باشیم .)

     کتاب « کوهنوردی در ایران » نوشته ی علی مقیم از انتشارات روزنه چاپ 1385 صفحه 204 قله ی دالانکوه در جنوب شهرستان داران قرار دارد .

مسیر صعود به قله : با طی 136کیلومتر از شهر بزرگ اصفهان به آبادی انالوجه در دامنه غربی قله می رسیم . ابتدا در حدود دو کیلومتر مستقیم به طرف دره شمالی طی مسیر می کنیم ، راه با شیب تندی بالا می رود از کنار امتدادهای صخره ای گذشته بر گردنه قرار می گیریم ، در جلوی چشم ما قله ی مخروطی شکل و صخره ای و پر ابهت دالانکوه قرار دارد و جلگه ی وسیع و طویلی بین ما و قله گسترده شده است ، این مرتع گاو چرا نام دارد .

      در ابتدا با شناسایی مسیر و با سنگ نوردی و با احتیاط کامل از لابه لای صخره ها ارتفاع گرفته ، پس از مدت زمان نسبتاً کوتاهی گاه بر قله « دالانکوه» می گذاریم .

       کتاب «فرهنگ کوهنوردی  وغارنوردی ایران»  گرد آورنده داوود محمدی فر از انتشارات سبزان ، چاپ 1386 صفحه 246 : قله با راتفاع 3950متر  خط الرأس شمال غربی و جنوب شرقی دالانکوه استان اصفهان ، جنوب شهرستان داران .

 قله در انتهای شمالی دره ایی قرار دارد که امتداد دو رشته کوه از سمت جنوب شرق و جنوب غرب دیواره آن را ایجاد کرده است .

کتاب «کوه هاو کوهنامه ایران» ، نوشته مهندس عباس جعفری  ، چاپ سازمان جغرافیایی و کارتوگرافی  گیتاشناسی  چاپ 1368صفحه 244 ( لازم به ذکر است این کتاب معتبر ترین کوهنامه ایران است که نویسنده با کمک هزاران کوهنورد در طی 25 سال اقدام به تألیف آن نموده است .)

« دالان رشته کوهی است در شهرستان نجف آباد ، مرکب از کوههای دامنه ، احمد رضا ، بزینو ، مستان و پرپر که بلند ترین قله ی آن  دالان  به ارتفاع 3915 متر که در 78 کیلومتری باختر شمالی نجف آباد و 9 کیلومتری خاور جنوبی داران واقع شده است ، این رشته  از مجاورت روستای دامنه شروع شده و روبه سوی جنوب خاوری تا انتهای کوه پرپر به طول 58 کیلومتر و عرض متوسط 7 کیلومتر کشیده شده است ؛ دامنه های شمالی این رشته کوه به شهرستان نجف آباد و دامنه های جنوبی آن به شهرستان فریدن مشرف است . »

      دالان کوه و قله ی آن کوهی است که از سمت شهر داران دارای  دیواره ای بسیار عظیم می باشد ، به همین دلیل اغلب کوهنوردان این مسیر را برای صعود به آن انتخاب نمی کنند ، برای راحتی صعود مسیر روستای انالوجه مناسبترین است ؛  چون مسیر صعود از این روستا  است به مرور زمان قله دالانکوه به غلط در میان کوهنوردان به « انالوجه  » رایج شده است ؛ این در حالی است که قله ی انالوجه قله ای است که در منتهای الیه دره ی شمالی روستای انالوجه قرار دارد و از روی آن می توان روستا را به خوبی رؤیت کرد ، ضمن این که اهالی محترم روستای انالوجه نیز مرتفع ترین قله این منطقه را دالان کوه می نامند  .

     در نرم افزار Google Earth  قله ی دالان با نام « داراب شاه » که برخی از اهالی شهر داران نیز چنین نامی را تأیید می کنند ؛ ثبت شده است . اما قله ای که از مسیر پیست اسکی در شهرستان تیران وکرون توسط کوهنوردان عزیز صعود می شود  یکی از قلل خط الرأس رشته کوه دالان است  که در اصطلاح محلی ودر بین کوهنوردان به « دالان کوه » معروف شده است . امادر هیچکدام از کتابهای مرجع کوهنوردی که نامشان ذکر شد ، هیچ اسمی از این قله نیامده است .

بسم الله الرحمن الرحیم

گزارش صعود به قله سطبله

    روز جمعه 17/02/89 بر اساس برنامه هیئت ، ساعت 6:30 بامداد از شهر داران به مقصد شهر زیبای افوس و با هدف صعود به قله ی 3750 متری سطبله حرکت کردیم ، پس از گذشت نیم ساعت به افوس رسیدیم بعد از آن جاده ی خاکی منتهی به جبهه ی شرقی قله را در پیش گرفتیم ، اما بعد از چند دقیقه خود رویی که گروه را به عنوان راکب در بر داشت ، دچار مشکل شد ، به ناچار مابقی جاده ی خاکی را پیاده طی نمودیم ، بعد از حدود بیست دقیقه پیاده روی به ریشه ی کوه رسیدیم ، بعد از مشورت با دوستان وهمنوردان جبهه ی شمالی را برای صعود مد نظر قرار دادیم ، به خوبی آگاه بودیم که جبهه ی شمالی در این موقع سال به علت داشتن برف سنگین مسیر دشواری است اما عزم را جزم کرده و به راه افتادیم .

  ابتدا از جبهه شرقی حرکت کرده تا به یال جبهه شمالی رسیدیم ، دمای هوا به شدت پایین آمده بود و باد بسیار شدیدی که از سمت شمال غرب می وزید این وضعیت را به مراتب دشوار تر نموده بود .به دلیل این که برف در جبهه شمالی کاملاً یخ زده بود و همنوردان تجهیزات زمستانی همراه نداشتند بالاجبار به صخره ها پناه آوردیم ، اما برخی از صخره ها به دلیل داشتن شیب منفی کار را بر گروه سخت کرده بود ، وزش باد هر لحظه زیادو زیادتر می شد و طاقت بچه ها لحظه به لحظه کمتر ، ابری سیاه قله را پوشانده بود و برف وتگرگ شروع شد واین کار صعود را بسیار سخت تر کرد ، چند صخره را که طی کردیم به آخرین صخره به ارتفاع حدود 150متر رسیدیم صخره ای که پر از برف و قندیل های یخ بود .

      با توجه به وضعیت آب و هوا و بررسی اوضاع همنوردان تصمیم بر این شد که بر گردیم و خود را تسلیم قدرت شعور طبیعت کنیم وبر هوای نفس خود غلبه کنیم و غرور بیجای خود را از وجودمان دور کنیم . در بازگشت ، فرود از صخره ها که به مراتب ، مشکل تر از صعود از آنهاست خود را به خوبی نمایان کرد؛ به هر حال به هر زحمتی بود کار فرود را در آن شرایط آب وهوایی به پایان رساندیم .

      سختی این برنامه میزان تجربه ی همنوردان را در شرایط سخت افزایش داد ، دیدن مناظری بدیع و دیدنی که گاه ممکن است تا پایان عمر فقط یکبار شانس دیدن آن را داشته باشید لذت این صعود را مضاعف کرده بود .

    خدا را سپاس به خاطر رحمت بی دریغ و بی منّتش که ما را در این صعود یاری فرمود .

شرکت کنندگان در این برنامه عبارت بودند  از : آقایان علی نارویی ، رضا علی رحمانی ، محمد رضا رحمانی ، قاسمعلی رحمانی ، یحیی نارویی ، مصطفی میرزایی ، سهراب یوسفیان ، آرش پژمان مقدم ، صابر رحیمی و قدرت الله حیدری

خدایا به ما توفیق صداقت ، شهامت ، شجاعت و، عدالت و فهم همه ی اینها را عنایت فرما

رحمانی / خدمتگزار کوهنوردان شهرستان فریدن

 عکس ها در ادامه ی مطلب...

با درود و سپاس فراوان خدمت دوستان و بزرگواران گرامی.

جمعه 3/2/89 به مناسبت روز زمین پاک طبق برنامه ی هیئت و تلاش مسئولین پر تلاش و اطلاع رسانی قوی و همت و روحیه ی شاد و حس طبیعت دوستی شهروندان محترم کوه گشتی از مبدأ بلوار صیاد شیرازی، میدان پنج تن به مقصد ارتفاعات شمالی شهر، ساعت 07:30 برگزار شد.

استقبال خوبی شده بود و قطعاً اگر هوا ابری نمی بود این حضور پررنگ تر جلوه می نمود.

اعضای هیئت با یونی فرم زرد رنگ و چندی از ارگان های دولتی و شهروندان عزیز یک تیم 100 نفری را تشکیل می دادند که به سرپرستی مسئولین کوهنوردی فریدن و دیگر عزیزان این کوهگشت خانوادگی را  در

مقصد بلندترین قله ی این ارتفاعات بود که به علت بارش باران تصمیم بر این شد که قبل از رسیدن به قله دستور بازگشت داده شود و تعداد معدودی از اعضای تیم به قله رفته و پرچم پرافتخارمان را به احتزار در آوردند.

شهروندان پس از بازگشت و صرف چای رهسپار شهر شدند.

نکته ی حائز اهمیت این کوه گشت حضور کودکان و به خصوص بزرگسالان بود که ما را به شعف واداشت.

بسیار شادانیم و تمامی شهروندان عزیز و مسئولین و دست اندر کاران این برنامه را فراوان سپاس می گوئیم و سلامتی را برای تک تک آن ها در ثانیه ثانیه ی لحظات عمرشان از خداوند منان خواهانیم.

به امید فریدنی آباد با مردمانی سربلند.

یا الله.  

برای دیدن عکس ها به ادامه مطلب بروید...

مبدأ: داران، میدان شهرداری

مقصد: روستای دره بید، بخشی از زاگرس، جاده ی دامنه-خوانسار، قله ی اصلی و مهم: دره بید

ارتفاع: 3632 متر

مسیر صعود: روستای دره بید، رودخانه ی فصلی دره بید بالا

زمان اجرای برنامه: جمعه 27 فروردین 89

سرپرست: آقای علی نارویی

سرقدم: آقای رضا رحمانی

تعداد نفرات تیم: 13 نفر

نفرات تیم: محمد رضا رحمانی، رضا رحمانی، قاسم رحمانی، مصطفی میرزایی، اشکان احمدی، آرش پژمان مقدم، نارویی، عباسی، فرشته رستمی، مرجان سلیمانی، عفیفه محمدی، الهام شیخ دارانی و سمیه عباسی.

در تاریخ 27/1/89 با تأخیر 15 دقیقه ای به حول و قوه ی الهی، ساعت 07:45 صبح از داران با مینی بوس به مقصد دره بید حرکت نمودیم. با تنها مانعی که در بین راه مواجه شدیم پلیس راه دامنه بود که با توجیه آن ها توسط سرپرست تیم به راه خود ادامه دادیم.

ساعت 08:15 بود که به روستا رسیدیم و بعد از ملحق شدن یکی دیگر از اعضای تیم که ساکن ان روستا بود و راهنمای صعود، به سمت قله ی دره بید حرکت کردیم. مینی بوس در محل اتراق گردشگران توقف کرد و تیم به نام ایزد یکتا عازم رفتن شد.

در مسیری که حرکت می کردیم با دیدن طبیعت زیبا و بکر که مهم ترین آن لاله واژگون های پر طراوت و چشم نوازی که می شود گفت در جهان کم نظیر است، خستگی جرأت رخنه کردن به جانمان را نداشت.

بعد از 90 دقیقه پیاده روی به کوهپایه ی قله ی زیبا و صعب العبوردره بید رسیدیم و پس از اندکی توقف و مجهز شدن تیم حرکت اصلی به سمت قله آغاز شد. پس از مدتی در مسیر رودخانه تیم برای صرف صبحانه توقف کرد و انرژی از دست رفته ی خود را جبران کرد.

با عزم جزم تیم مسیرهای سنگلاخ و پوشیده از گون و برف فراوان را طی کردیم.

از نفس گیرترین پارت های این صعود مسیرهای برفی بود که خوشبختانه تیم از روحیه ای بسیار شاداب و استقامتی مثل کوه برخوردار بود.

پس از طی این راه ها به بخشی ازکوه رسیدیم که باید سبک بار می شدیم، بنابراین با گذاشتن کوله بارمان در مکانی مطمئن و مشخص با روحیه ای دو چندان راه را ادامه دادیم و پس از پیوستن به خط الرأس که همزمان با این پیوست هوا ابری شد و صعود را در حالی که زمینمان نماد پایداری (کوه) و هوایمان نماد وحدت (ابر) بود پی گرفتیم.

ساعت 13:30 بود که موفق به فتحی رؤیایی شدیم و پس از به احتزار در آمدن لوای پرافتخارمان و سردادن سرود ای ایران، تیم پس از صرف چای و لذت از زیبایی کم نظیر قله و با شکر خدا و آرزوی سلامتی و موفقیت در صعود های بزرگ تر از همان مسیری که آمده بودیم بازگشت خود را آغاز نمودیم. قرار بر این بود که برای بازگشت تغییر مسیر داده و از هموارترین راه برگردیم اما به دلیلی که در گزارش قید شد از این کار منصرف شدیم. بعد از رسیدن به مکانی که قبل از رسیدن به قله در آن جا توقف کرده و وسائلمان را در آن جا جای داده بودیم با بارش شدید تگرگ مواجه شدیم و پس از 30 دقیقه توقف و استراحت و قطع شدن بارندگی بازگشت خود را پی گرفته و پس از 2 ساعت پیاده روی در مسیر رودخانه در مکانی مناسب جهت ادای تکلیف نماز و صرف نهار توقف کردیم و ساعت 17 بود که خود را به نقطه ی حرکتمان یعنی جایی که مینی بوس پارک کرده بود رساندیم و با دلی شاد از این موفقیت به سمت داران رهسپار شدیم.

قرار بر این بود که این برنامه در 20/1/89 اجرا شود اما به علت بارش شدید باران منتفی شد و به لطف خدا و همت تیم در تاریخ قید شده در گزارش صعود به انجام رسید.

حواشی:

• جناب نارویی به علتی ما را از حضور گرم و پر مهر خود بی بهره گذاشتند.
• خوشبختانه حادثه ای برای هیچ کدام از دوستان پیش نیامد جز صدمه ی بسیار کوچکی که متوجه یکی از دوستان شد و با کمک تعدادی از نفرات تیم ختم به خیر شد.
• یکی از اعضای تیم اولین صعود خود را تجربه می کرد و توانست به لطف خدا و کمک تیم خود را به قله برساند.

با نهایت سپاس از کلیه ی عزیزانی که ما را در این صعود یاری و همراهی نمودند و تحسین همت بلند تیم کوهنوردی شهرستان فریدن.

به امید فتح مرتفع ترین قله های زندگی همه ی ایرانیان با همت و تلاش مضاعف.

وقتی خدا هست هیچ چیز آن قدر عجیب نیست که پیش نیاید.

برای دیدن بقیه ی عکس ها به ادامه ی مطلب بروید...

نوروز باستانی بر همه ایرانیان بویژه دوستداران طبیعت مبارکباد.

برخیز كه می رود زمستان

بگشای در سرای بستان

نارنج و بنفشه بر طبق نه

منقل بگذار در شبستان

وین پرده بگوی تا به یك بار

زحمت ببرد زپیش ایوان

آواز دهل نهان نماند

در زیر گلیم عشق پنهان

بر خیز كه باد صبح نوروز

در باغچه می كند گل افشان

خاموشی بلبلان مشتاق

در موسم گل ندارد امكان